Kategorie
Ostatnie
Popularne

Legenda o Puszczy Białowieskiej

Tłumaczenie: Aleksandra Sliziuk

Są rozmaite teorie skąd wzięła się nazwa „Puszcza Białowieska”.

Podania głoszą, że pochodzi ona od wieży, która znajduje się we wsi Kamieniec – to ją określano mianem białej, mimo tego, że według właśnie tej białoruskiej legendy, ona nigdy biała nie była.

Więc dlaczego zwano ją białą? Dlaczego miejscowości znajdujące się w pobliżu, na terenie Podlasia, czy to z polskiej czy z białoruskiej strony mają w swojej nazwie „biały”.

Prawda jest taka…..

W przeciągu wieków Kamieniec i Puszcza Białowieska służyły jako najskuteczniejsze miejsce gdzie odpierano ataki w starciach zbrojnych pomiędzy państwem litewskim i Polską.

Od 1366 roku Kamieniec w Wielkim Księstwie Litewskim był we władaniu księcia Kiejstuta, a od 1392 przeszedł pod panowanie księcia Witolda.

Córka księcia bardzo kochała przyrodę, podziwiała kwiaty, krzewy, różnokształtne liście. Zachwycała się szczebiotem ptaków i odgłosami zwierząt. Potrafiła wsłuchać się w ich mowę, pojmowała ich skargi czy wołanie o pomoc.

Z tego też powodu książę Witold ofiarował swojej ukochanej córce teren puszczy. Księżniczka spędzała tam mnóstwo czasu, godzinami wędrowała po gęstym lesie. Lubiła również spoglądać na teren puszczy z samego wierzchu Kamienieckiej wieży.

Była najpiękniejszą dziewczyną z całej okolicy: miała długi cudowny warkocz, ciemne brwi, jasną i delikatną cerę. Uwielbiała stroje w białym kolorze. Zimą nosiła białe futra, a latem białą sukienkę i kapelusz. Z tego powodu ludzie nazywali ją białą księżniczką.

Była tak powabna, że nikt nie potrafił przejść obok niej, nie zachwycając się jej urodą.

Pokochał tę księżniczkę syn polskiego króla Jagiełły. Wspaniała była ich miłość. Oboje wielbili przyrodę, lasy i zwierzęta. Często spacerując po puszczy rozmyślali, co zrobić by następnym pokoleniom dane było podziwiać to piękno w niezmienionej, niezniszczonej formie.

W 1383 roku książę Janusz Mazowiecki, wykorzystując konflikt i walki między królem Jagiełłą i Witoldem, zagarnął teren puszczy.

Wieża kamieniecka

fot. Justyna Kiełek

Miłość młodych ludzi była tak wielka, że nie mogli bez siebie żyć. Dziewczyna czekała na ukochanego przy ścianach kamienieckiej wieży, stąd udali się do miasta, które teraz nazywa się Białystok. Nie zważając na to że ich ojcowie prowadzili wojnę, zdecydowali się wziąć ślub.

Jagiełło postanowił siłą odebrać księciu Mazowieckiemu zagarnięte przez niego tereny. Po tygodniowym oblężeniu, wziął szturmem Kamieniec wraz z jego pobliskimi terenami.

Pogodziwszy się z Witoldem (1384 r.) Jagiełło ofiarował tę zdobytą ziemie swojemu niedawnemu wrogowi. Ojcowie zdecydowali, że zawartą zgodę przypieczętują małżeństwem swoich dzieci, a odbędzie się to właśnie na tych ziemiach.

Ślubny ceremoniał odbył się w Kamieńcu. Stąd na białych koniach, w białym rydwanie, w białych ubraniach nowożeńcy, objechawszy trzy razy kamieniecką wieżę, skierowali się do miasta, które dziś nazywa się Białowieża. Tu młodzi się osiedlili. Cała droga po której jechali usłana była białym płótnem, które z lnu tkały kobiety z okolicznych wiosek, a następnie wybielały w rzece.

Wieże zamku, gdzie mieszkali młodzi, pomalowane były na biały kolor. Wszystko co było związane z księżniczką, otrzymało odpowiednie nazwy. Z polskiej strony miasta: Biała Podlaska, Białystok, Bielsk, leżąca w granicy dwóch państw Puszcza Białowieska. Po białoruskiej stronie, w kamienieckim rejonie: Biała Wieża, Padbieła, Padbielskija, Aharodniki i rzeka Biała.

Źródło: usebelarusy.by
Fot. Puszcza Białowieska, źródło: wikipedia